De Blauwe Steen op het Vaartplein

We staan hier op het Kalkense Vaartplein aan een arduinen steen die we de Blauwe Steen noemen, een benaming die verwijst naar de kleur van de steen. Het is een onderdeel van de bovenafsluiting van een sas dat op het einde van een belangrijke beek lag, de Laer(n)esloot, ter hoogte van de plaats waar die beek in de toenmalige Oude Schelde vloeide, op de grens met Wetteren. In de steen zien we het jaartal 1890 gebeiteld. Dat jaartal verwijst naar de periode waarin de rechttrekking van de Schelde ter hoogte van Schellebelle en Jabeke voltooid werd. Bij die rechttrekking van de Schelde verloor het grondgebied van Kalken haar rechtstreekse voeling met de Schelde. Het deel van de Scheldebedding, ten westen van de Kalkenvaart, dat tot dan een deel van de Kalkense grens met Schellebelle en Wetteren vormde, werd gedempt en het andere deel van de Scheldebedding, ten oosten van de Kalkenvaart, kon ternauwernood opengehouden worden zodat de toegang tot de Kalkenvaart en het vroegere Kalkense haventje – de plaats waar we nu staan – behouden bleef.

De Laer(n)esloot werd tijdens werkzaamheden aan de samenkomst met de Oude Schelde, waarschijnlijk in de jaren 1970, verbreed en een betonnen element neemt sindsdien de functie van de Blauwe Steen over. Om te vermijden dat de Blauwe Steen onherroepelijk zou verloren gaan, liet voormalig schepen Dirk Clerick de steen overbrengen naar het Vaartplein.

Kaart

Volgende stop: De molensite en de kapel langs de huidige Nerenweg